శిల్ప జిజ్ఞాస

కాని ఆ చిత్రకారుడు ప్రపంచాన్ని మనలాగా చూడలేదనీ, అతడి జగత్తు అద్వితీయ రసమయజగత్తు అనీ మటుకు గుర్తుపట్టాను. ఇదిగో, ఇప్పుడు ఈ పుస్తకం చదివితే, ఆ అద్వితీయత ఆయనకు మామూలుగా ఒనగూడలేదనీ, జీవితకాలం అన్వేషణ, సంఘర్షణల వల్ల మాత్రమే సాధ్యపడిందనీ తెలుసుకున్నాను.

అనేక అంతరాళాలు

తన చిత్రలేఖనాల నీడ తన కవితలమీద పడనివ్వలేదు. ఆయన ఒక చిత్రకారుడు కాకపోయినా, అసలు ఇవి ఆయన రాసిన కవితలని తెలియకపోయినా, ఆయన సంతకం లేకపోయినా కూడా, ఇవి మనల్ని ఆకట్టుకోకమానవు.

దామెర్ల రామారావు

అవి చూడగానే నాలో అంతదాకా ముడుచుకుని ఉన్న రెక్కలు ఒక్కసారిగా ఏటవాలుగా బయటికి పరుచుకున్నాయి. తక్కినపనులన్నీ పక్కన పెట్టి, ఏ ఏటి ఒడ్డుకో, ఏ లాకుల దగ్గరకో పోయి ఆ చెట్లనీ, ఆ నీళ్ళనీ, ఆ నీడల్నీ చిత్రించుకుంటూ గడపాలని అనిపించకుండా ఎలా ఉంటుంది?